PRODUKCJA DISCOVERY
HISTORIA OPARTA NA FAKTACH.
Wmawiacie sobie, że to wy sprawujecie kontrolę.
Są wam posłuszne. Wasza technologia, maszyny.
Ale co zrobilibyście bez samochodu czy telefonu?
Co, gdyby zatrzymały się samoloty?
Dziesięć lat temu komputery były drogimi zabawkami.
Dziś, cywilizacja jaką znamy, bez nich by upadła.
Żyjecie w strachu przed brakiem prądu,
awarią komputera, samochodem, który nie odpala, milczącym telefonem.
Budujecie całe życie i społeczeństwo tak, by tego uniknąć.
SPOŁECZEŃSTWO UPRZEMYSŁOWIONE I JEGO PRZYSZŁOŚĆ
Wszystko kręci się wokół ich potrzeb, a nie waszych.
One bzyczą, wy skaczecie. One pikają, wy odpowiadacie.
Zadajcie sobie pytanie, kto tak naprawdę sprawuje kontrolę?
Wy czy one?
OTWORZYĆ NATYCHMIAST
Dostaliśmy 56 stron manifestu od najbardziej nieuchwytnego przestępcy,
który chce, żeby otrzymały go Post i The Times.
Proszę tylko o pięć minut w laboratorium. Ubiorę się, będę zerkał z tyłu.
Mamy tu system,
proces, który rozpoczyna się kompletną analizą dowodów.
Niepospieszaną i niezakłócaną przez wścibskich.
To duży przełom, a ja jestem kolesiem od słów.
Jesteś kolesiem od czekania i robienia tego, co ci każą.
Duży przełom nastąpi, gdy na którejś ze stron znajdziemy odcisk
albo kolejnego Nathana R. Włos byłby cenniejszy
niż cokolwiek, co wywnioskujesz z czytania tego wywodu.
- „Tato, to ja”. Wyczytał to. - I sprawa rozwiązana.
Zaczekamy na badania. Miesiąc, rok, obojętnie ile.
A w tym czasie, jeśli chcesz zobaczyć prawdziwą robotę, wejdź do środka.
- Musisz to zobaczyć. Świetne. - Możesz mówić.
Analizowaliśmy szlaki pocztowe na Zachodnim Wybrzeżu
i wyznaczyliśmy drogi, które przebyły jego paczki
od wrzucenia do skrzynki, przez sortowanie i dystrybucję
do doręczenia. Zidentyfikowaliśmy dwa wąskie gardła.
Jeśli UNABOM dalej będzie wysyłał pocztę z Bay Area,
istnieje 95 procent szansy, że trafi ona do tych placówek.
Wytrenujemy ludzi z sortowni, by identyfikowali paczki UNABOM,
żebyśmy mogli przechwycić każdą bombę w drodze.
Już nie będziemy się martwić jego przesyłkami.
Super, co?
- Tak. - Wciąż chcesz mówić o „Tato, to ja”?
Dobra. Jak wygląda logistyka?
Widzicie 945A i 945B?
To punkty kontrolne...
„Tato, to ja” mówi nam, że lubi gry słowne i zagadki,
myśli, że jest inteligentniejszy od innych
i że może nam je podrzucać, co jest prawdą,
bo nikt tego nie zauważył,
a to dlatego, że go nie docenialiście.
Ma trudności w porozumiewaniu się z ludźmi.
Dlatego ucieka się do szyfrów.
Prawdopodobnie miał problemy z ojcem.
To wszystko z listu zajmującego stronę.
Pomyślcie, co mógłbym wyciągnąć z manifestu na 56 stron.
INTELIGENTNY, NIEDOCENIANY, PROBLEMY Z KOM., OJCIEC
To właśnie mój partner.
Dostaniesz swoje 56 stron, jak skończą je badać.
Do widzenia.
Tutaj Cole.
Co?
Gdzie?
- Otworzyłem list od Unabombera. - Pracujesz w San Francisco Chronicle.
- Tylko ty go dotykałeś? - Jestem stażystą.
Otwieram listy do redaktora.
Mogłem zginąć. Mógł mnie wysadzić.
Ale nie wysadził. Wielu jest zagrożonych, więc dziękuj Bogu i się zamknij.
- Co macie? - Gotowy, szefie?
Jest źle.
„Uwaga, grupa terrorystyczna FC, nazywana przez FBI »Unabomber«,
planuje wysadzić samolot pasażerski z lotniska międzynarodowego Los Angeles
w ciągu najbliższych sześciu dni.
Aby udowodnić, że autor listu wie coś o FC,
dwie pierwsze cyfry jego numeru identyfikacyjnego to pięć i pięć”.
Czy ten numer się zgadza? Jaki numer wysłał do The Timesa?
Jaki numer identyfikacyjny FC wysłał do The Timesa?
Pięć, pięć, trzy, dwa, pięć, cztery, trzy, dziewięć, cztery.
To on.
Trisha, połącz mnie z dyrektorem Freehem,
komendantem policji, Administracją Lotnictwa, Janet Reno
i powiedz jasno, że mamy potencjalną sytuację z wieloma ofiarami.
Gdy do gazety z San Francisco przyszedł list
- z groźbą wysadzenia samolotu... - Mówią, że napisał go Unabomber.
Władze wierzą, że autorem jest terrorysta, który wysyłał bomby...
Unabomber wygląda na gotowego do ataku.
Tym razem celem jest samolot wylatujący z Los Angeles.
Frederick Benjamin Isaac Wood, FBI Wood.
Te samoloty miały puste zbiorniki paliwa.
Mówimy o zatankowanych samolotach pasażerskich w zasięgu eksplozji.
Ile paliwa jest w startującym 737?
Powiedz, na czym stoimy ze skanerami laserowymi.
- Rozumiecie... - Musi być mobilny.
Nie można przynieść tego na lotnisko, żeby zeskanować. Jezu.
Muszą być na pasie startowym.
- Samolot za samolotem. - Jego numer?
- Dobra. - Niewiarygodne.
Lucas, pożyczysz mi długopis? Dzięki.
Dwa, jeden, trzy.
Mamy 30 procent,
ale wszystkie duże bazy danych są dostępne.
Urząd Podatkowy, Urząd Pocztowy USPS...
Ubezpieczenie?
UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE
PASUJĄCY WYNIK
Wiesz, co to oznacza?
To będzie pierwsza duża sprawa rozwiązana przez komputer.
Jeśli to on.
Nie ma żadnego „jeśli”, to wynika z danych.
Pomyślcie o wszystkich danych obywateli, które gromadzi rząd.
Adresy, zatrudnienie, wojsko, spis ludności.
Dane z 80 lat, 250 milionów ludzi, ale nie możesz nic z tym zrobić,
bo są rozrzucone po dziesiątkach różnych systemów.
Dlatego tworzę MPP,
żeby po raz pierwszy zebrać wszystkie dane w jednym miejscu.
Numer identyfikacyjny FC wygląda jak numer ubezpieczenia.
Przeszukałem bazy i znalazłem dopasowanie.
Numer należy do Alana Meeksa, 40-letniego, białego mężczyzny.
Potem sprawdziłem dane pocztowe USPS.
Popatrz, gdzie Meeks mieszkał przez ostatnie 30 lat.
Oakland, San Francisco.
Salt Lake City, Sacramento.
Kluczowe lokalizacje powiązane z aktywnością UNABOM.
- Gdzie on teraz jest? - Został zatrzymany.
Aresztowali go tutaj.
Rozpoznajesz miejsce?
RenTech, tu wybuchła bomba Hugha Scruttona.
Pierwsza ofiara śmiertelna Unabombera. Powrót na miejsce zbrodni.
Szykują Meeksa na przesłuchanie.
Muszę wiedzieć, czy to on jest Unabomberem.
Czego tutaj szukał?
Dlaczego wróciłeś? Czemu akurat w to miejsce?
Wypożyczalnia komputerów.
Komputery. Technologia. Co ci ludzie dla ciebie symbolizują?
Przyszedłeś wcześnie, nie spodziewałeś się, że tam będą.
Dziesięć sekund, 20 sekund. Tyle potrzebowałeś.
Ale spojrzała i zobaczyła Unabombera we własnej osobie.
Człowieka, nie koncept. To cię tak przeraziło.
Dlatego przestałeś na sześć lat.
Hugh?
RENTECH WYPOŻYCZALNIA KOMPUTERÓW
Phyllis, masz fakturę z Phoenix Games and Hobbies?
Próbuję się tego pozbyć przed otwarciem. Phyllis?
Jesteś w łazience?
Chociaż to wspaniałe uczucie, że w końcu się udało...
Przeżywał to na nowo, delektował się.
Czego nie mógł zrobić w 1985 ze względu na świadka.
Meeks jest gotowy. Chodźcie.
To naprawdę może być on.
„Czyste Drewno”. Czytaj i płacz, Fitzy.
To Unabomber.
„Gęstrza od wody”.
To nie on.
Literówka. Co z tego? Upijasz się i robisz sobie tatuaż.
Nie przypominam sobie literówki w którymkolwiek z listów.
Czy ten koleś wygląda jak autor Społeczeństwa przemysłowego?
Jak najbardziej.
Posłuchaj.
Nie sądzę, że planowałeś kogoś zabić, chciałeś tylko przekazać wiadomość.
- Ale wymknęło się to spod kontroli. - Nie chciałem nikogo zabić,
- to jest pewne. - Wierzę ci.
Ale ci goście nie. To twardziele.
Powiedz mi, jak zatrzymać sprawę lotniska LAX.
- Pozwól sobie pomóc. - Czym jest LAX?
Jeśli będziesz utrudniał, zamienię twoje życie
- w piekło. - Nie mogę tego odkręcić,
będę z tym żył do końca życia. Spłaciłem już dług wobec społeczeństwa.
Chwila.
- Słucham? - Osiem lat, Więzienie Stanowe Iowa.
Wyszedłem jako inny człowiek. Odebrałem swoją lekcję.
Nigdy więcej nie jeździłem po pijaku. Przysięgam.
Meeks siedział w więzieniu, gdy Unabomber działał.
- Czemu tego nie miałem? - Wyciągnęliśmy wszystko, co mieliśmy.
Nie masz w swoim MPP danych z więzień w Iowa?
Nie robiliśmy tego wcześniej?
To do dokumentacji.
Proszę.
- Co znaczy „Czyste Drewno”? - Czyste, aryjskie drewno.
W tych żyłach nie płynie krew małp z dżungli.
Jasne. Krew gęstsza od woddy.
- Gęstsza od czego? - Woddy.
Wodda?
Skąd ty się wziąłeś?
Kto tak mówi? Słyszeliście? „Wodda”?
Jezu.
Fitz, idziemy.
Włączono środki zapobiegawcze, ponieważ redakcja gazety w San Francisco
otrzymała list od Unabombera.
- Macie coś? - New York Times na linii.
- Wodda się rozlała. - Też o tym słyszałeś?
Co Fitz pije do kanapki w Filadelfii? Woddę?
Tabster, jesteś wredna.
- Daj spokój. Philly. - Fitz, Burkhardt, sala konferencyjna.
Ale naprawdę mówisz „wodda”.
Woda.
Podoba mi się. To część twojej osobowości.
Jedno słowo, małe potknięcie i już myślisz, że mnie znasz?
Naprawdę jesteś wkurzony?
O co?
Wypowiedziałem źle jedno słowo i już masz mnie za gliniarza z Philly.
Fitz! W tej chwili!
Mówisz poważnie?
- Możesz przeczytać. - Tak?
Co to?
Raport z badań, 300 stron o tym, że nic nie znaleźliśmy.
- Nie raport. Manifest. - Są tam.
- Nikt inny ich nie chciał. - Co?
Mówisz o trzech różnych aktach, nie mam ich.
Zaczekaj chwilę.
Unabomber próbował nam coś powiedzieć, przekazać jakąś wiadomość.
Teraz nam ją daje, a wy nie macie czasu, żeby przeczytać?
Zmagamy się z zamknięciem lotniska,
więc napisz streszczenie na trzy strony, bez literówek, to zerkniemy na nie.
Dobrze.
- Nowy list do The Timesa. - Co?
- Wysyłają go faksem. - Jezu. Muszę kończyć, Greg.
Trzecia strona.
Czy ten gość robi sobie z nas jaja?
„Skoro społeczeństwo ma krótką pamięć, postanowiliśmy zrobić wam ostatni kawał,
żeby przypomnieć kim jesteśmy.
Ale nie próbowaliśmy podłożyć bomby w samolocie...
Ostatnio”.
„Ostatnio” jest w nawiasie.
Mówi, że to żart.
- Tak. Ostatni żart. - To na pewno od Unabombera?
Potwierdziliśmy to. To na pewno Unabomber.
Wystosujemy nasze zalecenia.
A jeśli chce, żebyśmy odpuścili? Ma bombę w samolocie,
czeka, aż pozwolimy na start, wtedy bum.
Będziemy mieli kolejne Lockerbie, bo uwierzyłem zamachowcowi na słowo.
Osobiście uważam, że ten cały manifest może być podpuchą.
Mamy do czynienia z głupkiem, mechanikiem lotniczym po liceum.
Może przepisał czyjś esej,
żeby nas tym zająć i wciągnąć w ślepą uliczkę,
a trzymać nas z daleka od prawdziwych tropów.
- Dowody sądowe. - Manifest przeszedł już badania,
- wszyscy powinni go przeczytać. - Przestań.
Unabomber zagroził, że wysadzi samolot w powietrzu.
Czterech senatorów i Janet Reno pytają mnie,
czy wierzyć w ten list,
w którym pisze, że zabije niewinnych ludzi,
czy w ten drugi, w którym twierdzi, że to żart.
Nie będę czytał nic innego. Czytam to
i próbuję zdecydować, czy lotnisko może wznowić pracę.
Jeśli podejmę złą decyzję, ludzie mogą zginąć w powietrzu.
Daj mi profil, który odpowie na to pytanie.
Jeśli nie, to tylko sterta papieru. Stawką jest ludzkie życie.
Rozumiesz?
Dobra. Co mamy?
Stary, czytałeś? To z manifestu. Słuchaj:
„W nowoczesnym społeczeństwie wymagają tylko posłuszeństwa”.
- Czy to nie słowa Cole'a? - Manifest musi zaczekać. Zagrożone życia.
Dwa listy Unabombera: bomba i żart. Który jest prawdziwy?
Skąd możemy to wiedzieć?
1997 HRABSTWO ALAMEDA, KALIFORNIA
To, przez co przechodzisz, nie zaczęło się przy tej sprawie.
To wydarzyło się przed UNABOM. Musiało tak być.
Wiem.
Nie wiem, kiedy zacząłem czuć się taki bezsilny.
Wszyscy tak się czujemy.
Jeśli wszyscy tak czują, to co z tym robimy? Nic.
Lubimy to. Lubimy czuć, że jesteśmy w pułapce.
Wolność jest bardziej przerażająca od zniewolenia.
Ale nie możemy nic zrobić.
To życie. Zaciskasz zęby i żyjesz dalej.
To nie życie. Tak się nie żyje.
To lunatykowanie.
Oglądanie telewizji, jedzenie śmieci,
praca, by stać się czymś dla kogoś innego.
Nikt nic z tym nie robi. Nikt nie próbuje. Poza Tedem.
Ale to Unabomber.
Jest zły.
Tutaj.
WYDZIAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI WIĘZIENIE FEDERALNE
Nic ci nie będzie?
Nie wiem.
Muszę tam wejść. Muszę się z nim zmierzyć.
Idź.
1995 SAN FRANCISCO, KALIFORNIA
W samolocie jest bomba, czy może to żart, FC?
Szef chce raportów bez literówek.
Cole nie byłby zadowolony.
Przesadne lutowanie.
To oryginalny list.
Przebił się przez papier, nie skreślał błędów, wymazywał je.
Mamy sygnatury i sposób działania - MO.
MO jest konieczne do popełnienia przestępstwa, sygnatury to dodatek.
Ujawniają psychikę, charakter.
- Jak poprawki w tym liście. - Dokładnie.
Raport na temat bomby z RenTech wspomina o przesadnym lutowaniu.
To jego sygnatura, zdecydowanie.
Skąd o tym wiesz?
Nie martw się, to atrapa.
Tak bomba wyglądała przed wybuchem.
Ty to zbudowałeś?
Co z tobą nie tak? Na pewno nie jesteś Unabomberem?
- To wszystko dowody? - Tak jest.
Zbudowałem tę i inne. Szefowie uznali to za stratę czasu. A wiele się dowiedziałem.
Wycina „FC” na najmniej podatnym na zniszczenie elemencie.
- Na części, która przetrwa wybuch. - Żebyśmy wiedzieli, że to on.
Jak dodatkowe lutowanie. Zalewa połączenia, jakby chciał je ukryć.
Daje mnóstwo żywicy epoksydowej na łączeniach, nikt tego nie opisał.
Jest niepotrzebna. Jest jej za dużo. To sygnatury, a nie MO.
Nie chce, żeby ktoś widział skazy.
- Jak się nazywasz? - Ernie Esposito.
Dzięki, Ernie.
Moja analiza dotycząca bomby na lotnisku. Czysta, bez literówek, wielkie słowa.
Janet Reno będzie pod wrażeniem.
Co z niej wynika?
Moim zdaniem to żart.
Nie ma tam bomby.
FC dba o reputację i wiarygodność.
Wstydzi się swoich błędów.
Próbuje ukryć wszystkie łączenia w bombach, żebyśmy ich nie widzieli.
Ma obsesję na punkcie idealnego wizerunku.
Chce być postrzegany jako inteligentny, logiczny, lepszy.
Ale to kruchy wizerunek,
bo tak naprawdę boi się, że wszyscy dostrzegą jego wady.
Groźba podłożenia bomby to wyraz jego potrzeby władzy.
Lubi nas wpędzać w panikę, ale to reputacja
jest dla niego najważniejsza.
Nie da nam czegoś, z czym pójdziemy do prasy,
a oni napiszą, że nie można mu ufać, bo kłamie.
Że jest szaleńcem, który napisze wszystko, żeby zabijać ludzi.
To tylko moja opinia, ale mogę ją poprzeć.
Prawdziwymi dowodami. Podpisuję się pod nią.
Jeśli chodzi o Fitza, to nie pieprzy bez sensu.
Przeczytamy to i przekażemy wyżej.
Dzięki.
To może dostać się na biurko Janet Reno, więc bądź czujny.
Będziesz mnie słuchał, a dostaniesz gwiazdę.
- Wystarczy trochę posłuszeństwa. - FC pisze o tym w manifeście.
Możesz to zawrzeć w podsumowaniu. Wskazówki dla dowództwa od Unabombera.
A teraz kopiemy.
SPOŁECZEŃSTWO PRZEMYSŁOWE I JEGO PRZYSZŁOŚĆ, FC
Szeroka perspektywa.
Napisał 56 stron o swojej filozofii współczesnego świata.
Nazwał to Społeczeństwem przemysłowym i jego przyszłością.
Nazywamy to jego manifestem.
Wysyła bomby, które są wiadomościami. Chce zostać usłyszany.
Jaka to wiadomość?
- Technologia jest do bani? - Tak, jest do bani.
Jesteśmy udupieni.
Otworzył drzwi do swojego umysłu. Musimy przez nie przejść.
Pierwsze zdanie: „Rewolucja przemysłowa i jej następstwa
stały się katastrofą dla rasy ludzkiej.
Technologia miała nas wyzwolić, ale tak się nie stało”. Jak samochody.
Zostały wynalezione i nagle możemy pojechać tam, gdzie chcemy.
Ale potem posiadanie samochodu staje się obowiązkowe.
Staliśmy się ograniczeni i skrępowani.
Każde miasto zostało podporządkowane samochodom,
teraz musisz gdzieś pojechać, żeby kupić jedzenie. Wmuszają je nam.
Telewizja była niegroźna, ale ją zmieniliśmy.
Zamontowaliśmy wszędzie kamery i teraz nas obserwuje.
Nie możemy jeździć szybko, gdy się spieszymy, wolno też nie.
Zaczynaliśmy jako panowie.
Teraz jesteśmy niewolnikami technologii.
„Ludzie zostali zredukowani do produktów, trybików w społecznej maszynie,
pozbawieni godności, autonomii i wolności.
Pozostaje nam tylko posłuszeństwo.
Zamieniliśmy się w szczury w klatkach...
1997, WIĘZIENIE FEDERALNE HRABSTWO ALAMEDA, KALIFORNIA
...które nie zwracają uwagi na labirynt w pogoni za serem.
Status, awanse, pieniądze, lepsze samochody, większe domy, telewizory,
porażeni rozrywką, dostosowani terapią i Prozakiem,
już nawet nie chcemy być wolni. A jeśli się nie przystosujesz...
psychiatryk.
Lub więzienie.
Jedyna alternatywa, jedyna nadzieja, jedyny sposób na wolność,
to wysadzić wszystko”.
Jestem gotowy.
Kaczynski, gotowy?
Ted, błagam, przemyśl to. Nie wchodź tam sam z Fitzgeraldem.
To lekkomyślne, żeby oskarżony w tak ważnej sprawie
rozmawiał z agentem, który go aresztował, w dodatku bez adwokata.
To wielkie ryzyko. Nie ma potrzeby go podejmować.
Pozwól mi tam wejść. Będę obserwować z boku, w razie czego zareaguję.
Będę w sąsiedniej sali. Jeśli zechcesz to zakończyć, poproś o mnie.
GODZINA 06.02, 09.09.1997
Musi przyznać się do winy.
To twoja jedyna szansa. Jesteś naszą jedyną szansą.
Jasne.
Daj nam chwilę.
Wiemy, że Ted Kaczynski to Unabomber, ale nie możemy iść do sądu.
Ta sprawa ma dużo różnych haczyków.
Jeśli staniemy przed sędzią i zaryzykujemy...
To niebezpieczne i niepewne czasy.
Spójrz na Waco. Albo O.J. Simpsona.
Nawet bracia Menendez zablokowali sędziów.
Unabomber ma IQ równe 168.
Tylko pomyśl, 168. Jeśli pójdzie do sądu, może wyjść.
A jeśli wyjdzie, to zniknie.
Jeśli zniknie, wróci do akcji. Tylko tym razem go nie znajdziemy.
Jeśli się przyzna, to na pewno tak się nie stanie.
Słuchaj.
Myślę, że Ted poprosił o ciebie, bo rozpoznał bratnią duszę.
Wykorzystaj to.
Ma czuć się inteligentny, zrozumiany. Otoczony współczuciem.
Stwórz więź, ale pozostań nieprzenikniony.
Nie daj mu zbyt wiele.
Zna cię tak dobrze, jak ty jego. Nawet lepiej.
Będzie szukał słabości, czegoś, co wykorzysta przeciw nam.
Skłoń go do mówienia, zbuduj więź, nakieruj go na przyznanie się.
Próbujesz go ocalić przed krzesłem elektrycznym.
Jesteś jego jedynym przyjacielem. Bądź delikatny, nie wystrasz go.
Namów go.
Dobrze.
Agent Fitzgerald?
Cieszę się, że w końcu mogę cię poznać.
Kiedy będzie odpowiednia pora?
1995 SAN FRANCISCO, KALIFORNIA
Rozmawiałam z Kenem o urlopie,
Nancy powiedziała, że mnie zastąpi, a mama popilnuje chłopców.
Powiedz tylko, na kiedy kupić bilet.
Jasne.
Świetnie.
Może zadzwoń później, kiedy nie będę mówić do siebie.
Nie. Jestem tu.
Słucham cię.
Po prostu...
Sama wiesz.
No wiesz.
Co się z tobą dzieje?
Zadzwonię później.
Dobrze. Pa.
To na dziś.
Fitz. Teraz.
Mamy raporty Administracji Lotnictwa, streszczenia policji i lotniska,
czytaliśmy materiał od agenta Ackermana.
Na tej podstawie
biuro prokurator generalnej chce potwierdzić otwarcie lotniska.
- A wy, Bill? - Administracja Lotnictwa też.
Mówi Freeh, dyrektor FBI.
Potwierdzam, dajcie zielone światło kontroli lotów.
Tu kontrola lotów, widzę zielone światło na otwarcie pasów startowych.
Pierwszy samolot powinien startować.
Kontrola lotów, tu główny agent Ackerman, mogę pozostać na linii?
Potwierdzamy.
Ładunek, który prawie wysadził lot 444 American Airlines,
był uruchamiany przez wysokościomierz ustawiony na sześć tysięcy metrów.
American Flight 7 w powietrzu.
United 732 w powietrzu.
TWA 199 w powietrzu.
Tu American Flight 7. Osiągnęliśmy wysokość 4600 metrów.
Wznosimy się na 6000 m.
Uniform 7, zgłoś się.
Dochodzimy do 3000 metrów.
KLM 206, wznosimy się.
KLM 206, wysokość przelotowa.
Osiągamy wysokość przelotową.
American Flight 7, osiągamy wysokość przelotową.
Osiągamy wysokość przelotową, odbiór.
Wszystkie czyste. Słyszy pan, agencie?
Głośno i wyraźnie.
Dzięki Bogu.
- Podjąłeś właściwą decyzję. - Nie powinienem tego robić.
Samoloty pełne ludzi, a my opieramy się na listach?
To była właściwa decyzja.
Myślisz, że możesz wyciągnąć coś dobrego z tego manifestu?
Coś wartego zachodu?
Myślę, że tak.
Okej.
Daję ci biuro i zespół, jeśli tego chcesz.
Może teraz przeczyta pan manifest.
Przeczytam. Wszyscy to zrobimy.
Właściwie to próbowałem go przeczytać. Naprawdę.
Ale te wszystkie przypisy i urwane zdania.
Kto tak pisze?
Fitz?
Kto tak pisze?
WODDA
Kiedy mówię „wodda”, dowiadujecie się wszystkiego.
Jedno słówko, mały błąd
i już wiecie, że jestem z Filadelfii, robotnik, fan Dave'a Schultza.
Kiedy ktoś mówi „bruh”, to wiadomo, że jest z San Francisco.
Może w manifeście jest „wodda” albo „bruh”?
Jak mamy zacząć tego szukać?
Nie wiem. Czytajcie od nowa.
O rany.
To nastaw kawę.
1997, WIĘZIENIE FEDERALNE HRABSTWO ALAMEDA, KALIFORNIA
Agent Fitzgerald.
Daleko od Montany.
Większość ludzi wszędzie zabiera ze sobą klatkę.
Dopóki to miejsce mnie obrzydza, wiem, że wciąż żyję.
Wciąż jestem tu wolny.
Dlaczego ja?
Napisałeś dokument, przez który się tu znalazłem.
Twoja analiza manifestu dała im nakaz przeszukania,
- a nakaz zapewnił dowody. - Jesteś tu przez swój dokument.
Zaznajomiłem się z twoją pracą.
To wytwór wspaniałej wyobraźni.
Naprawdę doceniam,
że w przeciwieństwie do innych, nie bierzesz języka za pewnik.
Spojrzałeś na niego inaczej. To pierwszy krok
do wyzwolenia, zmiana perspektywy.
Za to manifest...
Nie lubię tej nazwy.
Brzmi jak nieszanowany wywód,
a obaj doceniamy moc i specyfikę słów.
Manifest kontra artykuł, szaleństwo kontra oświecenie,
załamanie nerwowe kontra zwolnienie z czynnej służby.
Twoje życie zmieniło się
od czasu, gdy pracowałeś nad sprawą UNABOM, prawda?
- Tak. - Z powodu tego, co rzekomo napisałem?
- Tak. - Co to było?
Tylko między nami.
Kiedy zaskoczyło?
Nie?
Dla mnie...
wszystko zaczęło się w Chicago.
Przedrzeźniacz zaczął śpiewać na podwórzu,
dumnie, na całe gardło.
Zrozumiałem, że śpiewa jak alarm samochodowy.
Wiesz, który?
Po prostu tam usiadłem
i wsłuchiwałem się w śpiew biednego ptaka przez godzinę i myślałem:
„Co my zrobiliśmy?”.
O tym, jakie to złe. Zapamiętałem to.
Wracałem do tego i próbowałem zrozumieć,
w którym miejscu tak zbłądziliśmy, że skończyliśmy tutaj.
Dla mnie to był fragment o samochodzie.
Za każdym razem, gdy wsiadałem do samochodu, myślałem o tym.
Im więcej jeździłem, tym więcej nabierało to sensu.
Pewnej nocy wracałem do domu
i na ulicach nie było nikogo.
A ja stoję na czerwonym świetle i czekam.
Nie ma żadnych samochodów.
Ale i tak czekałem. Byłem posłuszny.
Wtedy zrozumiałem, że nie chodzi o technologię ani o maszyny.
Tylko o to, co z nami robią.
Nasze serca przestają być wolne.
- A ty chciałeś być wolny. - Tak.
Chciałeś posiadać ludzką godność i autonomię.
- Tak. - Wszyscy tego chcą.
Pragną tego tak bardzo, że codziennie umierają,
próbując ocalić resztkę człowieczeństwa.
Zastanów się. Liczba moich rzekomych ofiar
jest niższa niż liczba samobójstw podczas naszej rozmowy.
Więcej ludzi umiera przez antydepresanty, operacje plastyczne, fast food.
Czemu wszyscy boją się mnie?
Zadaj sobie pytanie:
dlaczego ci faceci w garniturach próbują udowodnić, że jestem szalony?
Powiem ci.
Ponieważ wiedzą, że mam rację.
Jestem przebudzony.
Oni śpią i boją się, że będą musieli się obudzić,
wyłączyć telefony, telewizory, gry wideo
i zmierzyć się ze sobą, jak ty ze mną.
Ty ze mną?
Ty ze mną.
Przyszedłem tu, bo wierzę w to, co napisałeś.
Dobrze.
Wezwałeś mnie, bo potrzebujesz sojusznika, żeby ocalić życie.
Abyś mógł rozgłosić swoje przesłanie i coś zmienić.
Naprawdę zmienić.
- Tak? - Tak.
- Myślę, że przyznanie do winy... - Nie.
Nie.
A tak dobrze mu szło.
Mogę o tym porozmawiać z każdą z tych małp,
które nas oglądają.
Ale wybrałem ciebie, bo sądziłem, że jesteś inny.
Następnym razem przynieś mi papier i znaczki.
Są strasznie skąpi, a ja mam mnóstwo korespondencji.
To aż przytłaczające.
Dziękuję.
Tekst polski: Inez Girek